ابزار ارزشمند ارتباطات : هنر گوش کردن

15 نکته طلایی که هر شنونده فعال باید بداند.
زندگي انسان از بدو تولد در ميان ديگران و در اجتماع آغاز مي شودنوزاد كه به تدريج در ميان ديگران زندگي مي‌كند، رفتارهاي اجتماعي را ياد مي گيرد و با محيط زندگي خود سازگار مي شود.
يكي از رفتارهاي اجتماعي انسان حرف زدن يا ارتباط كلامي است. بطور كلي ارتباط Communication يعني فرايند انتقال پيام از فرستنده به گيرنده مشروط برآن كه محتواي مورد انتقال از فرستنده‌ برگيرنده منتقل شود و بالعكس. براي برقراري رابطه، انتقال دهنده و گيرنده بايدكد يا رمزمشتركي داشته‌باشند تا معني اطلاعات موجود درپيام بدون‌اشتباه تعبير‌شود.
اين كد يا رمز مشترك در ارتباط كلامي از جنس كلام يا زبان مشترك است؛ كه خود همواره با رمزها و كدهاي غير كلامي مثل حركات و حالتهاي بدن , چهره و دست و … همراه است ( زبان بدن ) . اين رفتارهاي غير كلامي به شكلي تفكيك ناپذير بخش كلامي شنونده را تحت تاثير خود قرار مي دهد .
با توجه به تعريف ارتباط، هر ارتباطي دو سو دارد: يكي فرستنده و ديگري گيرنده.در ارتباط كلامي فرستنده همان گوينده‌است و گيرنده همان شنونده .
بنابراين مي بينيد كه نقش شنونده كم از گوينده نيست و هر دو نقشي برابر در انتقال پيام يا در ارتباط كلامي دارند. خوب گوش دادنهم بخشي از ارتباط كلامي و هم بخشی از مباني ارتباطات اجتماعي مناسب است.
حالا به اين پرسش پاسخ دهيد: يك شنونده خوب چه ويژگي هايي دارد؟
شنونده ي خوب يا فعال نقش خود را در ارتباط كلامي مي داند و آن را دست كم نمي گيرد. شنونده ي خوب :
  1. مراقب است كه حواسش پرت نشود. اين رفتار در واقع يك جور بي احتراميست و بعضي افراد از آن ناراحت و آزرده‌خاطر مي‌شوند. براي اين كار سعي مي كند هرچند لحظه يك بار حرف‌هاي شنونده را در ذهن خود خلاصه كند و مهم‌ترين بخش آن را به خاطر بسپارد.
  2. وسط حرف گوينده نمي آيد و كلامش را قطع نمي كند.
  3. گاه با بيان كلمه‌هاي كوچك و اصوات لازم گوينده را تشويق مي كند كه به حرفش ادامه دهد.
  4. 4.مراقب زبان بدن يا پيام‌هاي غيركلامي خود است . براي اين كار سعي مي كند به حالت‌هاي خود تسلط داشته‌باشد. گاه‌‌گاه با يك حركت سر يا دست يا تغييرحالت در چهره‌ نشان دهد كه دارد به حرف گوينده توجه مي كند.
  5. به ارتباط از طريق چشم اهميت مي دهد و به چشم‌هاي طرف مقابل نگاه مي كند.
  6. بي حوصلگي و بی تابي نمي كند و نشان نمي دهد كه باقي حرف را مي داند.
  7. سعي نمي كند پيش‌داوري و قضاوت كند يا گوينده را محكوم كند. اگر درست بلافاصله پس از شنيدن حرف‌هاي طرف مقابل نتيجه‌گيري كنيد، قضاوت درستي انجام نداده‌ايدپس از اتمام سخنان او، فكر كنيد و روي ديگر سكه را هم در نظر آوريد.
  8. به فكر دفاع از خود نيست و تلاش نمي كند عقايد خود را به ديگري بقبولاند.
  9. برای پاسخ به پرسش ها عجله نمي كند و فرصت مي دهد طرف مقابل فكر كند.
  10. سعي مي كند احساسات گوينده را درك كند و براي اين كار بد نيست خودش را به جاي او بگذارد (گفت و گوی همدلانه).
  11. در مواقع لزوم احساس طرف مقابل را در قالب كلمه‌هاي خودش (شنونده) بازگو مي كند.
  12. اطلاعات خود را به رخ طرف مقابل نمي كشد.
  13. سعي مي كند پيا‌م‌هاي غيركلامي گوينده را درك كند.
  14. گوينده را سوال پيچ نمي كند.
  15. پس از احساس اطمینان نسبت به اتمام سخن گوینده ابتدا پاسخ خود را سبک سنگین کرده و سپس اعلام نظر می کند.
مهارت‌هاي ارتباطي در طي زمان و فقط و فقط با تمرين مهارت‌ها بهبود پيدا مي‌كند و به راحتي ميسر نمي‌گردد. مقوله هنر برقراري ارتباطات موثر در بحث هوش هيجاني و هوش اجتماعي جاي مي‌گيرد و مي‌تواند يك انسان ضداجتماعي و نا به هنجار را به فردي نوع‌دوست، مسلط بر نفس، خوددار و در عين حال قاطع و مصمم تبديل كند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *